In februari bezocht ik een paar van de oude kastelen die er nog zijn in Nederland. Als eerste op 6 februari kasteel Doorwerth, de mooiste waterburcht van Nederland gelegen in de uiterwaarden van de Nederrijn. Het oudste deel hiervan was een woontoren van 10 bij 15 meter, welke rond 1260 werd gebouwd en waar de “heer” (Berend of Hendric van Dorenweerd) samen met vrouw, kinderen en bedienden de dagen en nachten doorbrachten in één gezamenlijke woonruimte. In de eeuwen erna – 14e, 15e en 16e eeuw – werd het kasteel steeds verder uitgebreid met een zuidelijke vleugel, een grote woontoren aan de noordkant en de bouw van een zuidwest toren. De hoofdingang werd verplaatst en er werd een voorburcht aangebouwd. Zoals wel vaker gebeurde in de geschiedenis werd het kasteel niet altijd bewoond en was het in tussenliggende perioden onderhevig aan verval. Ook dit kasteel is meerdere keren gerestaureerd, de laatste keer na de 2e Wereldoorlog waarin het kasteel zwaar beschadigd raakte. Het kasteel is nu eigendom van de Stichting Vrienden der Geldersche Kasteelen en ingericht als museum waarin ook steeds tijdelijke tentoonstellingen te zien zijn. Op zich best leuk, maar ik zelf vind het leuker als ruimtes zijn ingericht zoals ze dat waren ten tijde van de bewoning door de geschiedenis heen. Vaak zijn dat echter maar een beperkt aantal ruimtes. Zo ben ik eigenlijk best nieuwsgierig naar hoe in de 13e eeuw de heer en zijn gezin (9 kinderen) met hun bedienden in die ene ruimte leefden, eten, speelden en sliepen. Helaas is dat absoluut nergens uit op te maken. De grote woonruimte is op een enkele kast – die duidelijk uit een later tijdstip dateert – een kachel, een harnas en wat vrij moderne stoelen na leeg. De keuken en woonruimte in een van de later aangebouwde delen zijn gelukkig wel ingericht en ook is er in een van de “nieuwere” torens een ruimte ingericht als kapel/vergaderruimte. Wat ik altijd de leukste plekjes vind in oude kastelen zijn de raam-nissen, waarin de dames – bij het licht – zaten te borduren of wat voor bezigheden dan ook ….

Een paar dagen later was Slot Loevestein in Poederoijen aan de beurt voor een bezoek; ik was er met de broer van mijn vriendin met zijn gezin en haar dochter. Mijn vriendin zelf was er helaas niet bij, omdat ze niet helemaal fit was. Het kasteel wat op een prachtige plek ligt in het rivierenlandschap waar Maas en Waal samenkomen, is alleen al voor de omgeving de moeite waard om eens een kijkje te gaan nemen. Jammer genoeg viel op zondag 10 februari de regen met bakken uit de lucht, wat niet echt uitnodigend was om een wandeling rondom het kasteel te maken. Maar gelukkig is het kasteel zelf ook erg mooi om in rond te zwerven. Vandaag waren er ook enkele vrijwilligers aanwezig die veel wisten te vertellen over de geschiedenis van het kasteel en natuurlijk ook over Hugo de Groot, een van de vele politieke tegenstanders van Maurits van Oranje welke hier tijdens de 80-jarige oorlog met Spanje werden opgesloten, maar wist te ontsnappen in een boekenkist. Waarschijnlijk een van de bekendste verhalen uit de geschiedenisboekjes van school !

En nadat we het kasteel uitgebreid bekeken hadden was het langzamerhand etenstijd geworden en werd de dag besloten met een gezellige en lekkere maaltijd in restaurant Delphi in Oss.