Ik woon in Berghem – bij Oss, een plaats die al héél vroeg bewoond werd, zo’n 700 jaar voor Chr. Het bewijs hiervan bevind zich in het Museum van Oudheden in Leiden. In 1933 werd (maar een paar km’s van de plek waar ik nu woon) een unieke vondst gedaan; een van de oudste ijzeren objecten ooit in Nederland gevonden, een kromgetrokken zwaard wat zich samen met een aantal andere objecten en de botresten van de (waarschijnlijke) eigenaar in een bronzen emmer bevond. De grafheuvel waar deze vondst werd gedaan is een aantal jaren geleden gedeeltelijk gerestaureerd, maar om de originele vondsten te zien moet je naar Leiden. Afgelopen Woensdag 29 januari 2020 stapte ik samen met mijn vriendin uit Kreta, die weer een paar weken in ons land was, in de trein naar Leiden waar ons eerste doel het Rijksmuseum voor Oudheden was om het originele zwaard te kunnen aanschouwen. De bedoeling was om na het Museum de stad verder te gaan bekijken. Zelf ben ik er al een aantal keren geweest en ik vind het een hele mooie stad, maar voor mijn vriendin die al 30 jaar op Kreta woont was het de eerste kennismaking met Leiden. Ik had een route uitgestippeld langs verschillende punten die ik haar wilde laten zien, maar het liep anders …. Waarom ? Nou gewoon omdat het Museum (waar ik zelf ook niet eerder geweest was) groter en indrukwekkender was dan gedacht en we er het grootste deel van de dag rondliepen. Wat een mooie en grote collectie historische schatten was er te bewonderen …. Niet alleen uit eigen land, maar ook uit Griekenland, Egypte en andere contreien uit het Midden-Oosten. Het werd echt een dagje geschiedenisles …. weet jij bijvoorbeeld wat een Fibula is ? Ik weet het nu wel. Héél erg leuk ! En toen we uiteindelijk het Museum verlieten begon het al langzamerhand donker te worden, dus de geplande stadswandeling had niet echt veel zin meer. Een klein rondje kon nog net, maar toen werd het al tijd om wat te gaan eten en na een heerlijke maaltijd bij “VIP Leiden” (Very Italian Pizza) was het de hoogste tijd om de trein weer op te zoeken terug naar Oss. Maar ons doel was geslaagd: het èchte Kromzwaard uit 700 voor Chr. en de Bronzen emmer – die overigens veel groter was dan ik me had voorgesteld – zijn voor altijd in ons geheugen gegrift.