waarde ik dezer dagen rond …. maar dan zonder de schapen en zonder de hond 🙂

De herder uit het liedje wist het al: “bloempjes lief en teer, pralend in de zonnestralen. Hoe schoon is mijn heide, hoe rijk is mijn heide”. Het kan bijna niet anders dan dat dit liedje ooit in Augustus geschreven is, als de heide op haar mooist is en helemaal paars kleurt.

Wat fijn als je dan dicht bij huis zo’n natuurgebied als Herperduin hebt, waar je in een minuut of 5 al bent op de fiets en al kunt genieten van de mooie heidevelden. En dan ga je ‘s-avonds gewoon nog een keertje terug ….

Want ‘s-avonds is het licht veel mooier …..

Of is dat ‘s-morgens bij zonsopkomst ? Dat moest ik toch even uitproberen. Dus vanmorgen om 6 uur zat ik al op de fiets om de zon te gaan begroeten op de heide. En hoewel het er even op leek dat de zon achter de wolken zou blijven, werd het wachten toch nog beloond en prikte de zon er uiteindelijk toch doorheen. Tja …. en nu kan ik nog niet kiezen wat het mooiste is ….