Vorig jaar had ik verschillende keren (mee)gevaren in de Biesbosch, maar dit jaar leken alle geplande boottochtjes uit- en afgesteld te worden. Gelukkig werden de Corona-regels langzaamaan een beetje versoepeld zodat er toch weer nieuwe kansen kwamen. Op 19 september kon ik dus weer een keer mee gaan varen met de JBN Sloep. Hoewel het ‘s-morgens om kwart voor 7 toen we vertrokken nog best frisjes was, kwam de zon er langzaamaan goed door en was het heerlijk toeven op het water. Gedurende de ochtend werd het dan ook steeds drukker met bootjes – groot en klein – veel mensen die ook nog even wilden genieten van dit mooie weekend. Maar omdat wij zo vroeg waren, was het de eerste uurtjes nog heerlijk rustig. En dat terwijl het dan zulk mooi licht is – het gouden uurtje. Fotocamera dus weer in de aanslag, zoals ook de andere vaartochtjes. Maar intussen ben ik er wel achter dat het fotograferen vanuit zo’n toch vaak wel wiebelende boot en met de watervogels op behoorlijke afstand best tegen kan vallen. Mijn grote lens (150-600 mm) is voor mij te zwaar om mee uit de hand te fotograferen en een statief in zo’n boot werkt natuurlijk niet 🙂 Dus had ik mijn 70-300 mm lens mee, maar daarmee kwam ik toch wel wat mm’s te kort. Zeker voor de Visarend die we in de boom spotten en even later opvloog. Dus geen spectaculaire foto’s, maar wel een mooie herinnering en weer een héérlijke dag op het water – daar kan ik ook zonder mooie foto’s volop van genieten ….