Al geruime tijd geleden was HBN 10 een keer ingepland om eens een wat andere soort vogels te observeren en voor de lens te krijgen. Probleem met deze hut is dat deze ten eerste héél lang van tevoren is vol gepland en je dus ver vooruit moet reserveren en bovendien bevind deze hut zich in de noordelijkste provincie van het land, n.l. Groningen. En dat is nogal een stukje rijden …. Geen plek dus om op een dag op en neer te rijden, want als je uit Brabant moet komen zit je bijna langer in de auto, dan dat je in de hut door kunt brengen. Dus dit was meer iets om eens een keer een lang weekendje van te maken. Mede omdat onze geplande vakantie in Juni niet door had kunnen gaan vanwege onvoorziene omstandigheden, besloten we uiteindelijk om er maar een hele week Groningen/Friesland van te maken. De hut was gereserveerd voor de 2e Oktober, dus op Vrijdag 1 Oktober stapten we al in de auto richting Groningen, zodat we niet in het holst van de nacht hoefden te vertrekken en we bovendien overdag nog de tijd hadden om een andere plaats in Groningen te bezoeken, die op onze beider “Bucket-list” stond, n.l. vestingstad Bourtange.

Het weer was niet denderend, bewolkt en regenachtig maar rond de middag waren we op de plaats van bestemming, waar we eerst een picknick-plekje opzochten voor de meegebrachte koffie en lunch. Daarna werd het stadje bezocht en het was inderdaad echt een stad-je …. Viel eerlijk gezegd een klein beetje tegen, wij hadden iets groters in gedachten gehad. Op een documentaire die ik wel eens gezien had, zag je prachtige beelden van dit stadje, maar die waren eigenlijk allemaal uit de hoogte gemaakt (drone-beelden dus), waarop je erg goed kon zien hoe de vesting was opgebouwd. En dat was natuurlijk het mooie van dit stadje, maar ja, wij hebben uiteraard geen drone en ook geen helicopter tot onze beschikking om e.e.a. van boven te bekijken. Binnen de stadswallen waren enkele leuke winkeltjes, een kerkje en wat kleine musea, maar al bij al kon het ons niet echt bekoren. Goed wel om het nu gezien te hebben, dan kan deze van de Bucket lijst afgestreept.

De Zaterdag was het dus wel weer redelijk vroeg opstaan, want we wilden wel voor zonsopkomst in de hut zijn. Iets wat eigenlijk ook niet echt nodig bleek, want het pad naar de hut was zodanig afgeschermd dat je de vogels daar echt niet zou storen als je wat later kwam. Maar goed, op tijd geïnstalleerd en wachten op wat komen ging …. En dat was de reis dubbel en dwars waard ! Hieronder enkele impressies ….

Na een best wel lange dag genieten en fotograferen werd het rond een uur of 6 toch wel tijd om in te pakken en op zoek te gaan naar wat te eten voor de avond. Gisteravond hadden we erg genoten van ons dinér in het Steakhouse in Termunten, vandaag werd het Fish en Chips, ook lekker.

Na wederom een goede nachtrust in onze B&B vertrokken we de volgende dag richting Kollum waar we de volgende dagen zouden verblijven. Het was vandaag ronduit slecht weer, dus geen fotografie-dag, maar wel een dag om de omgeving te verkennen en locaties te spotten voor de komende dagen. We bezochten o.a. de vuurtoren van Oostmahorn, die ook op ons beider “verlanglijstje” stond. En na wat “test”-foto’s besloten we morgenochtend al hier terug te komen in de hoop op een mooie zonsopkomst. De volgende ochtend dus al ruim voor het ontbijt weer op pad naar Oostmahorn, maar helaas bleef de mooie spectaculair gekleurde zonsopkomst uit. Wederom veel bewolking en verder bleef het slechts bij een héél kleine oranje streepje in de lucht. Maar desalniettemin wel wat kunnen doen en gezien dat dit zeker een plek is om ooit nog een keer naar terug te gaan. Misschien dat we dan meer geluk hebben met het weer.

De volgende ochtend dus al ruim voor het ontbijt weer op pad naar Oostmahorn, maar helaas bleef de mooie spectaculair gekleurde zonsopkomst uit. Wederom veel bewolking en verder bleef het slechts bij een héél klein beetje oranje in de lucht. Maar desalniettemin wel wat kunnen doen en gezien dat dit zeker een plek is om ooit nog een keer naar terug te gaan. Misschien dat we dan meer geluk hebben met het weer.

Na het verlate ontbijt – wat overigens erg goed was – even een rustpauze, voor we later op de ochtend het Lauwersmeer bezochten. Dat wil zeggen een fotohut en een voormalige fotohut met uitzicht op dit meer. Bij de eerste hut was vandaag niet echt veel te beleven; de aanwezige vogels zaten best ver weg en bovendien was er weinig activiteit bij ze te bespeuren. Op de volgende plek had eens een vogelhut gestaan, maar nu restten daar enkel wat verbrande palen die daaraan herinnerden. Maar toen we op onze meegebrachte krukjes plaatsnamen op het plateautje van de voormalige hut hadden we meer geluk en konden we zelfs een Zilverreiger van dichtbij fotograferen. Wat mooi !

Het was een mooie plek, maar zonder veel beschutting best wel koud, dus na een paar uurtjes besloten we de haven van Lauwersmeer op te zoeken om wat op te warmen en wat te eten. En eenmaal daar bleven we wat rond hangen in de haven, tot het donker begon te worden en we wel getrakteerd werden op een mooie zonsondergang.

We hadden na deze avond weer hoop dat de volgende ochtend er ook een mooie zonsopkomst aan zou komen, dus weer vroeg ons bed uit om naar een – afgelopen Zondag gespot – plekje te rijden, wat geschikt leek om een mooi plaatje te kunnen maken bij zonsopkomst. Helaas zat het ons niet mee wat dat betreft want ook deze ochtend bleek de bewolking hardnekkig en duurde het lang voor de zon er in slaagde hier een beetje doorheen te komen.

De rest van deze dag bleven we in onze B&B en besteedden de tijd aan het uitzoeken en wat bewerken van onze foto’s en even uit te rusten van de afgelopen dagen. De bedoeling was namelijk om die avond naar Dokkum te gaan en wat stadsfoto’s bij avondlicht te maken. Maar wat denk je; een enorm regenfront besloot die avond over te trekken, precies rond de tijd van het Blauwe uurtje …. Dus ons plannetje voor die avond viel letterlijk in het water …. Maar niet getreurd, morgenavond nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Inmiddels brak de Woensdag alweer aan, onze laatste volle dag in Friesland en omdat we nu dus onze avond al gepland hadden, zochten we overdag alleen weer een fotohut op zodat we ‘s-avonds niet te moe zouden zijn en op tijd richting Dokkum konden. Wederom dus weer richting Lauwersmeer en wat een prachtig uitzicht hadden we vandaag vanuit de door ons uitgezochte hut …. In de verte maar liefst twee Zee-arenden ! Heel ver weg weliswaar, maar daar zaten ze saampjes.

En ze bleven zitten …. best wel lang. Nadeel is dan natuurlijk dat de rest van de aanwezige vogels ook op grote afstand blijven, zeker als er dan ook nog een Kiekendief in de buurt zit. Maar als de Zee-arenden dan plotseling samen het luchtruim kiezen ontstaat er grote paniek en vliegt alles ineens op en weg …. om ook niet meer terug te keren. Ook de Zee-arenden en de Kiekendief zien we niet meer terug, maar wat mooi om gezien te hebben, al was het dan van een te grote afstand voor mooie foto’s.

Dan nu op weg naar Dokkum, zodat we de stad even konden verkennen, een hapje eten en op tijd klaar zouden staan om in het blauwe uurtje wat mooie stadsfoto’s te kunnen maken en ook de molen te kunnen fotograferen, die dan in het spotlicht zou staan – zo was ons verteld.

De panden aan de gracht zorgden inderdaad voor een mooie weerspiegeling in het water, dus dat leverde zeker een paar mooie plaatjes op, maar de molen bleef een beetje in het donker. Hmm vreemd, waar bleven nu die spotlichten ? Toen na enige tijd hierop gewacht te hebben, het blauwe uurtje echt wel over was en het te donker werd zochten we de auto weer op met de bedoeling terug te rijden naar Kollum. En goed en wel op de terugweg uit Dokkum zagen we in de achteruitkijkspiegel plotseling de molen volop badend in het licht ! Sjips, omkeren dus en terug. Wat bleek, het was een andere molen die in de spotlights stond …. Hadden we bij de verkeerde molen staan wachten …. 😉

Toch nog maar een paar foto’s gemaakt, ondanks dat de lucht inmiddels pitch-black was ….

Helaas zat ons weekje er hiermee wel op, maar op de terugweg Donderdag hadden we weer volop tijd onderweg naar huis en besloten we nog één fotohut op te zoeken, ergens waar het Baardmannetje soms gespot wordt. En jawel, wij hadden dit geluk ook. Goed kijken, want uiteraard ook op afstand, maar verscholen in het riet zag je hem én haar regelmatig even – net zo nieuwsgierig als wij – een blik werpen op de wereld rondom ….

Een geslaagde afsluiting dus van ons weekje Groningen en Friesland ….