Een tijd geleden alweer dat ik hier wat geschreven heb, het is sinds Oktober vorig jaar door omstandigheden dan ook een drukke tijd geweest waardoor ik er niet aan toekwam. Gelukkig had ik in die periode wel al best veel foto-afspraken en andere uitstapjes geregeld, dus ben er wel regelmatig op uit geweest. Maar hierdoor intussen wel behoorlijk achter geraakt met het verwerken van alle foto’s. Zo had ik zelfs nog niets geschreven over mijn vakantie van vorig jaar. En omdat ik me ooit – lang geleden – had “beloofd” om vóór mijn volgende vakantie in ieder geval het “album” van de vorig af te hebben, moet ik er nu toch echt aan beginnen, want binnenkort vertrek ik weer voor een korte foto-vakantie. Een echt album maken doe ik dan weliswaar niet meer, maar ik maak nu verslag met foto’s hier op mijn blog, da’s ook een soort van album. Dus daar gaan we ….

Eind September 2022 vertrok ik met mijn zus naar het Duitse (schier)eiland Rügen, helemaal in het Noorden aan de Oostzee. Bekend om Nationaal Park Jasmund met zijn krijtrotsen, mooie stranden – het is dan ook een vakantiebestemming voor veel Duitsers – maar wij gingen vooral voor de vogels …. Met name de Kraanvogels die op hun trektocht in het najaar vanuit Scandinavië een aantal weken op Rügen neerstrijken om aan te sterken voor de rest van hun reis naar Spanje waar ze overwinteren. Na zo’n 8 uur onderweg geweest te zijn, arriveerden we op 26 sept. tegen de avond bij ons appartement Landsitz Rügen in Glowe. Na het eten maakten we het plan om de volgende dag – het zou een regenachtige dag worden – het eiland een beetje rond te rijden om het te verkennen en te bekijken of we een plek konden vinden om de Kraanvogels te bewonderen en fotograferen. De volgende ochtend werden we echter al wakker van het getrompetter van de overvliegende Kraanvogels en konden we vanaf ons balkon al de eerste foto’s maken. Tjonge wat een herrie maken die beesten en wat een prachtig gezicht is dat, zo’n hele troep die over komt vliegen !

Na het ontbijt stapten we in de auto voor onze verkenningstocht over het eiland. We gingen op zoek naar plekken om de Kraanvogels te kunnen observeren, maar bij de observatiepost die overal en door iedereen werd aangeraden vonden wij dat de vogels wel héél ver weg stonden. Later die week begrepen we dat dit normaal was en dat de kans op Kraanvogels op korte afstand erg klein zou zijn. Maar het was wel een hele mooie observatie-hut. Wat we wel op redelijke korte afstand konden bewonderen waren Reeën, iets wat ons gisteren ook al was opgevallen toen we in het Noorden van Duitsland aankwamen; we hadden er heel wat geteld onderweg.

Dag 3, Woensdag de 28e stonden we vroeg op. We hadden gisteren op onze verkenningstocht enkele plaatsen ontdekt waar we Aalscholvers konden fotograferen en ook een leuk haventje waar van allerlei vogels zich lieten vastleggen.

Na hier een paar uur doorgebracht te hebben, vonden we het toch tijd om op zoek te gaan naar de Kraanvogels, die inmiddels wel vanuit hun overnachtingsplaats op de foerageervelden aangekomen zouden zijn. En jawel hoor …. En niet zomaar een paar, met duizenden staan deze vogels op afgemaaide maisvelden om de restjes op te pikken. Op een van de plekken die we hadden uitgezocht voor het fotograferen van deze prachtige vogels, spraken we iemand van de Kraanvogelbescherming Duitsland die daar aan het tellen was en hij vertelde ons dat er op dit veld nu zo’n 4000 vogels stonden. Ook hoorden we van hem dat deze vogels altijd op geruime afstand blijven en bij de minste of geringste verstoring (bijvoorbeeld als ze je opmerken) gelijk massaal opvliegen om een eind verder (of op een geheel andere plek) weer neer te strijken. Om ze iets dichterbij te kunnen observeren en fotograferen zou je naar het Kranorama kunnen gaan in Nord Vorpommern vlakbij het Kranich informationszentrum in Groß Mohrdorf.

Rond het middaguur reden we weer terug naar ons appartement om even te kunnen rusten, want voor de namiddag/avond hadden we een boottocht gereserveerd. Om 4 uur vertrok deze mooie tocht vanuit Sassnitz langs de Krijtrotsen van N.P. Jasmund, waarvan de hoogste en indrukwekkendste de 118  meter hoge Königsstuhl is.

De volgende dag wat langer uitgeslapen, maar na het ontbijt weer op zoek naar de Kraanvogels. Nu op een ander plekje waar wat bomen en struiken aan de rand van het veld stonden, waarvan we hoopten dat door hier gebruik van te maken zodat we zo lang mogelijk buiten gezichtsveld van de Kraanvogels bleven, we wat dichterbij zouden kunnen komen. En even leek dat te lukken, maar hoewel ze zich niets leken aan te trekken van de tractor op het naastgelegen veld, lijken ze bijna “allergisch” voor camera’s en kozen ze snel weer het luchtruim. Dat bleek overigens ook te gelden voor de meeuwen die in grote getalen aanwezig waren op Rügen, maar ook een lucht vol met meeuwen is erg mooi om te zien.

De rest van de ochtend maakten we een “sight-seeïng” tour; per slot van rekening was er nog meer moois te zien op Rügen dan alleen vogels. We maakten een wandelingetje door het bos naar een Ereveld en gingen op zoek naar het Openlucht theater in Ralswiek wat erg hoog aangeschreven staat. Helaas was de toegang naar dit theater hermetisch afgesloten en konden we alleen later op die ochtend vanaf Schloss Ralswiek een blik werpen op het theater ver beneden ons. Na een rondje gelopen te hebben rond Schloss Ralswiek reden we weer door om onderweg aangenaam verrast te worden door een aantal Bonte Kraaien die op de velden waar we langsreden aan het rondscharrelen waren. Weer een nieuwe soort op ons vogel-lijstje …. 😉

Daarna door naar Schloss Spyker om ook daar een rondje door het park wat rond dit mooie steenrood gepleisterde kasteel aangelegd is te wandelen.

De middag gebruikten we om vast een begin te maken aan het uitsorteren van de eerste foto’s en om even bij te tanken, omdat we voor de avond wederom een boottocht op het programma hadden staan.

Die avond stapten we dus weer op de boot, welke met ons – en alle andere passagiers – zou varen naar het gebied waar de Kraanvogels overnachten. Zij doen dit staand in het water, zodat ze veilig zijn voor hun natuurlijke vijanden. De boottocht naar dit gebied duurde zo’n 1,5 uur en onderweg werden we getrakteerd op mooie uitzichten en vooral een mooie lucht. Aangekomen bij het gebied waar de Kraanvogels langzamerhand naar toe waren gekomen, bleek dat ook de boot een erg royale afstand moest bewaren van zo’n 300 meter en dus waren de Kraanvogels eigenlijk nauwelijks meer dan stipjes in de verte ….

Op de terugweg met de boot, aten we een hapje terwijl we keken en luisterden naar een presentatie van een Kraanvogel-expert, welke ook verbonden was aan de Kraanvogelbescherming. Na deze presentatie konden we nog vragen stellen en ook door hem werden we voor observatie verwezen naar het Kranorama in Groß Mohrdorf, waar ze worden bijgevoerd waardoor ze wat dichterbij komen dan op andere plekken. Ook zijn daar observatiehutten, maar daarvoor moet je uiteraard vooraf reserveren en bovendien moet je al ruim voor Zonsopkomst in de hut zitten en blijven tot na Zonsondergang; eerder mag je die absoluut niet verlaten en ook niet tussendoor, wat in deze tijd van het jaar betekent dat je er van ongeveer 6 uur ‘s-ochtends tot ‘s-avonds 8 uur zou zitten en da’s wel héél lang.

Vrijdag 30 sept. werd er een zonder Kraanvogels, maar gingen we op Sight-seeïng-toer. Eerste bestemming was Prora, een omstreden Nazi-bouwproject uit de jaren 30 van de vorige eeuw, waarvoor door Hitler opdracht was gegeven om hier 20.000 arbeiders vakantie te kunnen laten houden. Het werd een gigantisch complex, maar is nooit helemaal afgebouwd en ook nooit in gebruik genomen voor het oorspronkelijk doel. Na de oorlog werd het een Russische militaire basis. Pogingen om het geheel af te breken werden gestaakt omdat het hiervoor té degelijk gebouwd was. Sinds 1994 wordt het inmiddels grotendeels vervallen complex beschermd als herdenkingsmonument. De laatste 8 jaar is men echter volop bezig met e.e.a. te renoveren en inmiddels is er een jeugdherberg, een museum en horeca in gevestigd. Daarnaast worden er delen tot woningen en hotelappartementen omgebouwd.

Na deze toch wat bijzondere bezichtiging – het zal niet ieders keus zijn om op deze plek met zijn geschiedenis rond te lopen – ging onze toer verder naar een plek welke wel erg in trek is bij toeristen. Sellin, dé badplaats van Rügen. Een plaats met prachtige architectuur; aan weerszijden langs de hoofdstraat bijna paleisachtige witte huizen met veranda’s, torentjes en erkers. En als je deze straat helemaal uitloopt tot op het strand …. Seebrücke Sellin.

Wat een mooie plek ! Wij lunchten er en eindigden deze met een heerlijke sorbet. Ook doken we in de Oostzee met een duikgondel aan het eind van de pier. Helaas is de Oostzee door het lage zoutgehalte erg in trek bij een bepaald soort alg, waardoor je eigenlijk alleen maar groen water om je heen ziet, met een enkele kwal. Dus niet echt spectaculair, maar wij kunnen zeggen dat we gedoken hebben in de Oostzee !

Na ons bezoek aan Sellin reden we langs de kust door naar het zuidelijkste puntje, het plaatsje Tiessow. De plaats zelf stelt niet veel voor, maar de omgeving was er prachtig ! We hebben er heerlijk in het zonnetje genoten van de uitzichten over de Oostzee.

Zaterdag 1 Oktober was onze laatste dag op Rügen en natuurlijk wilden we niet weg zonder nog een keer de Kraanvogels te gaan bewonderen. Alleen reden we hier dit keer Rügen voor af en gingen op weg naar Groß Mohrdorf waar we eerst het Kraanvogel informatiecentrum bezochten en daarna door naar het Kranorama. Hier stonden de vogels inderdaad een stuk dichterbij, ondanks dat het er best druk was met fotografen. Dus snel de camera’s uit de tassen en knippen maar ! De rit hierheen was dus zeker geen verspilde moeite, maar alleszins de tijd waard ! De hieronder staande foto’s zijn dan ook maar een kleine selectie van het totaal van die dag.

Jammer dus dat het weer die middag omsloeg en we uiteindelijk in de stromende regen maar weer terug reden naar Rügen. Maar niet geklaagd, we hadden de hele week eigenlijk best mooi weer gehad en ook wel zo’n beetje alles gezien wat we wilden. Dus voor de rest van de middag zochten we nog iets binnen en vonden een grote hal waar een zandsculpturen festival was. Altijd leuk. Daar ter plaatse nog een hapje eten en daarna terug naar ons appartement om vast e.e.a. in te pakken zodat we de volgende dag op tijd konden vertrekken.

Dag Rügen …. What a Wonderful World ….