Donderdag 1 Juni 2023 begint de dag vroeg, heel vroeg; na een kort nachtje logeren bij mijn zus, stappen wij om kwart over 3 al in de auto op weg naar Cuxhaven, waar we om 9 uur in de haven de rest van ons gezelschap ontmoeten voor de reis naar Helgoland. Na het inschepen van de koffers en tassen, mogen we aan boord waar we onder het genot van een kopje koffie nader kennis maken met onze reisgenoten. Klokslag 10 uur vertrekt de boot dan voor een meer dan 3 uur durende – en door een erg stevige wind behoorlijk ruige – tocht over de golven van de Wadden- en Noordzee.

Bij aankomst in Helgoland wordt onze ingecheckte bagage rechtstreeks naar ons hotel getransporteerd, maar moeten we zelf te voet (met onze best zware foto-rugzakken) de 20 minuten naar de lift lopen. De lift ? Ja, Helgoland bestaat uit een Unterland en een Oberland en om op dat Oberland te komen kun je met een lift of met een ruim 185 treden tellende trap naar boven. Weinig mensen die via de trap naar boven gaan 😉 . Zelf heb ik trap 1 x naar beneden genomen, gewoon om van het uitzicht onderweg te genieten, maar alle andere keren won de lift.

Zodra we ingecheckt hebben in ons hotel Panorama Garni en de inmiddels gearriveerde bagage wat uitgepakt, snel even wat opfrissen en omkleden, om daarna voor de eerste keer op weg te gaan naar de rotsen waar de Jan van Genten in de maanden Mei en Juni broeden. De andere maanden leven ze op zee en is de kans om ze te zien erg klein. Helaas had ook de Vogelgriep behoorlijk huis gehouden onder de Jan van Genten en was de populatie ongeveer de helft van wat er andere jaren broedt. Maar voor ons gevoel is het een drukte van jewelste; hoe moet je nu op zo’n overvolle rots vogels “isoleren” om mooie foto’s te kunnen maken ?

En als je dan langs de rotswand af naar beneden kijkt ….

Zeekoeten en nog meer Zeekoeten …. Ver beneden ons blijven ze over het algemeen tegen de wanden “geplakt” zitten. Maar daar kwamen we dan ook niet voor; we kwamen voor de Jan van Genten. En gaandeweg de middag en volgende dagen bleken het erg fotogenieke vogels te zijn; niet bang van ons grote tweevoeters, zolang we maar achter de afrastering bleven en dat was dan ook wel zo veilig. Camera’s maakten dan ook al snel “overuren”, hoewel ik zelf erg moest wennen aan mijn nieuwe camera, die ik net een paar dagen in bezit had. Gelukkig kende Judith Borremans, onze begeleidster op deze reis, deze camera ook en zij hielp me dan ook goed op gang met de juiste instellingen. Hierdoor kwam ik deze eerste middag al terug met zeker een aantal mooie plaatjes.

‘s-Avonds met de lift naar het Unterland, waar we voor de eerste keer dineren in restaurant “Weddigs Fischerstube”. Erg lekker en erg flinke porties ! Na het eten terug naar het hotel en snel naar bed, want het was een lange dag ….

De volgende ochtend staat om 8 uur het ontbijt voor ons klaar en na dit ontbijt, gaan we weer richting de de Jan van Genten. Vanaf ons hotel was dit een kleine 1,5 km. lopen, maar wel een beetje omhoog “de berg op”. Met zware rugzakken kostte dit ons over het algemeen zo’n 20 minuten. Vandaag ging het werken met mijn nieuwe camera me al iets beter af en ik kreeg er dan ook steeds meer plezier in. Ook begonnen we al – met name de begroetings – patronen te herkennen van de vogels en herkenden we de wat jongere vogels aan hun donkerdere vleugels, die met de jaren steeds witter worden. En we ontdekten dat er niet alleen Zeekoeten tegen de rotswanden zaten, maar ook wat Alken, herkenbaar aan de witte strepen de snavel.

Rond lunchtijd daalden we de “berg” weer af om gezamenlijk wat te gaan drinken en lunchen op een terras vlakbij ons hotel. De middag is iedereen vrij om te doen en laten wat ‘ie wil; ik besluit op mijn kamer te blijven om foto’s uit te zoeken en wat rust te nemen. Om 5 uur verzamelen we weer en gaan we naar het Unterland om bij “ons” restaurant waar we elke avond het dinér gebruiken aan te schuiven. Daarna weer terug met de lift naar het Oberland, de fototassen ophalen en de berg weer op voor een avondsessie. Helaas geen mooie Zonsondergang, maar wel héél druk met fotografen op het plateautje waar de vogels zitten. Ik loop dan ook een stukje verder, waar ook vogels zitten maar dan wat verder weg en ga vervolgens redelijk op tijd weer naar beneden, want morgen gaan we vroeg op pad.

Zaterdag staan we dus vroeg op om rond een uur of 5 op de berg te kunnen zijn. Hoewel de zon niet opkomt aan de kant waar de Jan van Genten zitten, is het licht ‘s-morgens toch wel mooier dan midden op de dag. Judith geeft ons – net als de andere dagen – de nodige tips en begeleiding waar we mee aan de slag kunnen en vandaag word ik “uitgedaagd” om High-Key foto’s te maken. Iets waar ik wel eens eerder mee geëxperimenteerd heb, maar waarvan ik niet overtuigd ben dat ik er al aan toe ben. Door het aanstekelijke enthousiasme en aanmoedigingen van Judith ga ik er toch mee aan de slag (de witte vogels lenen zich hier dan ook goed voor). Het resultaat verrast mij zelf het meest …. Dit moet ik vaker doen ! Nadat we een paar uur gefotografeerd hebben, beginnen we langzaam trek te krijgen en gaan we terug naar het hotel om te ontbijten.

Na dit ontbijt pakken we de fototassen weer op, om naar het haventje te gaan, vanwaar we om half 10 een bootje nemen naar het eilandje Dune. De overtocht duurt maar 10 minuutjes, maar met een overvol geladen boot is dat ook meer dan genoeg …. Op Dune willen we de Zeehonden gaan fotograferen die hier heerlijk lui op het strand liggen. Eerste foto’s worden echter gemaakt van de Eidereenden, die we al gelijk aantreffen als we het eiland op lopen. Wat een bijzonder mooie eend is dat zeg ! Tenminste het mannetje, de vrouwtjes (een hele harem, zo lijkt het) zijn wat saaier van kleur. Dan door naar de Zeehonden; de eerste 2 die we spotten zijn vrij vooraan op het eiland wat aan het spelen in het water. Maar voor de rest van de Zeehonden moeten we naar de andere kant van het eiland lopen over het warme zand. Het is gewoonweg strandweer vandaag, vandaar de volle boot ! En tja, met zo’n weer doet een Zeehond over het algemeen niets …. alleen maar lui op het strand en een beetje in het water liggen ….

Rond de middag nemen we de boot weer terug, om op Helgoland op een terrasje heerlijk in het zonnetje te lunchen, waarna we terugkeren naar het hotel om opnieuw weer een heleboel foto’s uit te zoeken en wat te rusten. Vanavond na het eten willen we toch weer de berg op om te kijken of we nu wel een mooie Zonsondergang krijgen. Die avond wandel ik in mijn uppie en op mijn dooie gemak de berg op, om onderweg te genieten van de mooie uitzichten en al het moois wat ik tegenkom. Want ook zonder de Jan van Genten is het een mooi eiland !

Rond 9 uur ben ik boven en probeer ik nog wat Jan van Genten tegen een ondergaande zon te fotograferen, maar dat valt niet mee. Tenminste zoals ik het voor ogen had komt er niet helemaal uit. Maar ja, een beetje oefenen en dan volgende keer beter ! Een goed uur later weer terug om onderweg nog verrast te worden door een volle maan boven de zee, die pikken we dan toch nog even mee.

Zondag na het ontbijt moeten de koffers/tassen al ingeleverd worden, zodat deze naar de Veerhaven gebracht kunnen worden. Daarna gaan we een laatste keer met zijn allen weer de berg op naar de Jan van Genten, waar we tot tegen de middag fotograferen. Vandaag lukt het me om de allerjongste telgen vast te leggen en zijn we ook getuige van enkele fikse “ruzies” tussen de vogels. Maar mijn grootste uitdaging is om de aanvliegende vogels in hun specifieke houding net voor de landing goed vast te leggen. Ik had dit al enkele keren geprobeerd de afgelopen dagen, maar was nog niet echt tevreden. Nu had ik daar iets meer geluk mee en kon ik uiteindelijk met een zeer tevreden gevoel voor de laatste keer de berg weer afdalen.

Rond lunchtijd zijn we beneden op Unterland en alvast een stukje op weg naar de Veerhaven, maar genieten onderweg op een terras nog van een drankje en een “Flammkuchen”. Daarna weer verder om bij de Veerhaven te wachten tot we aan boord kunnen. Klokslag 4 uur vertrekt de boot en ook nu blijven we de hele tocht op het dek, maar nu genietend van een heerlijk zonnetje en een zeer aangename temperatuur. We eten nog een ijsje en even na 7 uur meert de boot weer aan in Cuxhaven. Nu moeten alle passagiers zelf hun bagage ophalen en – ondanks het zeer rommelige verloop – vindt iedereen van ons gezelschap gelukkig zijn eigen koffer en tas weer. Dan nemen we na een bijzonder mooie en geslaagde reis, afscheid van onze vakkundige reisleiding Judith Borremans en Herbert Osinga en onze gezellige reisgenoten. Wie weet komen we elkaar nog eens tegen en wie weet komen we ooit ook nog eens terug op Helgoland ….