Het is vrijdag 6 Oktober als ik ‘s-morgens vroeg in de auto stap op weg naar Lelystad. Ik ga n.l. naar de Marker Wadden. Een groep van 5 kunstmatige eilanden in het Markermeer welke een waar Vogelparadijs zouden moeten worden en waarvan er slechts één open is voor bezoekers. Vijf jaar geleden op de eerste dag dat dit geopend was voor het publiek was ik er ook. Het was toen nog relatief kaal – logisch natuurlijk – en ik was dus erg benieuwd hoe het er nu zou zijn. Volgens een mede-clublid van de Fotoclub zou ik het niet meer terug kennen. Aangekomen in Lelystad merkte ik echter al direct dat het hier iets harder waaide dan bij ons in Brabant. Hmm, benieuwd hoe dat zo dadelijk op de boot zal zijn, maar vooral ook op het eiland. Misschien zou het meevallen, nu het wat meer begroeid zou zijn. Helaas, dat bleek ijdele hoop …. Op de boot merkte ik het al, hoge golven en de boot deinde behoorlijk op en neer. En op het eiland woei de wind van alle kanten om me heen. Het is natuurlijk nog steeds een erg vlak eiland met wat lage duinen aan de ene kant, maar die waren niet hoog genoeg om de straffe wind (windkracht 5 en zwaardere windstoten) tegen te houden. En de begroeiing hield ook niets tegen; geen hoge dichte struiken – en uiteraard al helemaal geen bomen – maar vooral veel riet wat wuifde in de wind. De camera haalde ik in een van de uitkijkhutten wel uit mijn rugzak, want in de verte vlogen een Bruine Kiekendief en Buizerd, helaas ver buiten het bereik van mijn camera en dat bleef ook zo. De meeste andere vogels bleven met deze wind blijkbaar liever in hun nestjes weggedoken, of zaten ineengedoken in en op het water. Wel zag ik een enkele Zilverreiger, maar ook die zocht al gauw een ander beschut plekje op. Daarna kwam ik vooral andere fotografen tegen, waarvan de meesten hun camera maar gewoon in de rugzak hadden gelaten, want iedereen was hier natuurlijk voor de vogels. En als je dan ook nog eens aan de praat raakt met een van de medewerkers van Natuurmonumenten die vertelt dat hij afgelopen Zondag bij windstilte wel 5 Baardmannetjes op één rietstengel had gefotografeerd, dan hoef ik je niet te zeggen hoezeer ik baalde …. Om niet helemaal met een lege SD card terug te gaan, maakte ik maar wat foto’s van het landschap en de enkele Eend en Fuut die zich nog heel even dapper op het water waagden.

Maar in het Voorjaar staat bij de Fotoclub ook een tochtje naar de Marker Wadden op de planning, dus ik hoop maar dat we dan beter weer treffen en de honderden Baardmannetjes die blijkbaar op het eiland “wonen” zich dan wel laten zien. Het kan natuurlijk ook niet altijd “feest” zijn ….