Mijn achtertuin is niet erg groot en bovendien ook erg “onderhoudsvriendelijk” ingericht met 2 terrassen, een stuk kunstgras en een border waarin enkele struiken staan die alle kanten op groeien. De struiken worden dan ook niet gesnoeid om de doodeenvoudige reden dat vogels zich hier graag in verschuilen als ze zich tegoed willen doen aan het vogelbuffet in mijn tuin. Maar op slechts 10 à 15 minuten lopen van mijn huis bevind zich natuurgebied Herperduin, waar ik regelmatig ga wandelen en dat noem ik dan graag gekscherend “mijn achtertuin”. De laatste periode was ik er vaak, want we maken een bijzondere winterperiode door in ons land. In het najaar regende het – volgens mij wel dagelijks – en dat zorgde ervoor dat niet alleen de vennen – het Ganzenven en de Maupertuus – groter zijn dan ooit (om de Maupertuus kan je niet eens meer helemaal rond wandelen), maar ook het bos zelf lijkt op plaatsen bijna “verdronken land”.

En dan treedt opeens de vorst in en verandert Herperduin in een grote ijsvlakte. Prachtig om te zien, maar niet makkelijk tijdens het wandelen, want sommige paden die onder water stonden zijn nu ineens ijsbanen geworden. Niet geschikt om op te schaatsen, maar ook niet om over te wandelen. Dus moet ik regelmatig afwijken van mijn “vaste” wandelroute.

Helaas voor de schaatsliefhebbers is het ijs op de vennen te onbetrouwbaar, vooral door de begroeiing langs de kant, delen die normaal niet onder water staan. Slechts een enkeling waagt zich op het ijs, maar ook deze is snel weer weg, waarschijnlijk op zoek naar een plek met beter ijs.

Intussen ontdek ik een ander voordeel van de winter. Doordat de bomen veelal kaal zijn, zijn vogels die zich normaal tussen het gebladerte ophouden nu een stuk beter te vinden. Als ik ga wandelen neem ik de camera lang niet altijd mee, maar vanwege het ijs had ik deze nu wel bij. Niet met een grote telelens die ik normaal gebruik voor vogelfotografie, maar met mijn 24-240 mm kan ik ook wat leuke shots maken. Thuis achter de computer crop ik ze dan wel. En tja, als ik op mijn wandeling naast de alom aanwezige Kool- en Pimpelmezen, Grote Bonte Specht en Vinken, zowaar stuit op de Putter, het Winterkoninkje en Neerlands kleinste vogeltje het Goudhaantje, kan mijn dag niet meer stuk ….