Ik heb een weekje vrij in Augustus; niet de periode waarin in normaal gesproken mijn vakantie zou plannen want dan is het voor mij overal snel veel te druk. Maar omdat ik pas in Oktober/November “grote vakantie” heb en dat nog wel erg lang duurt, toch maar een weekje tussendoor gepland. Eigenlijk met de bedoeling om thuis wat “aan te rommelen” want er moet wat opgeruimd en veranderd worden in huis, maar omdat er erg fraai zomerweer werd voorspeld toch maar last-minute mijn kampeerspullen weer voor de dag gehaald en een camping uitgezocht. Waar ik heen zou gaan, was geen moeilijke keus want ik had 2 jaar geleden enkele N.P. in Drenthe bezocht en met name het Dwingelder Veld zou volgens mij op dit moment – nu de heide overal volop paars kleurt – wel eens nog mooier kunnen zijn dan toen. In het weekend nog even hard gewerkt (al zeg ik het zelf) en toch vast e.e.a. in mijn auto geladen wat ik op maandagochtend eerst naar de Kringloop zou brengen. Toen dat eenmaal weg was, de campingspullen ingeladen en op weg naar Drenthe. Die middag zette ik dus mijn tent op, op Camping de Bosrand in Dwingeloo, tegen het N.P. Dwingelder Veld aan. De rest van de dag wandelde ik in de directe omgeving vast wat rond en informeerde ik waar ik een E-bike zou kunnen huren, want ik wilde voornamelijk fietsen door het Dwingelder Veld en wellicht ook een keer naar het Drents-Friese Wold, want dat kende ik nog niet.

Dinsdagochtend dus eerst naar de wielerspeciaalzaak in het dorp gewandeld en een E-bike opgehaald. Daarna op deze fiets het Dwingelder Veld in. Uiteraard ging de foto-rugzak mee, maar al snel merkte ik (wat ik eigenlijk al wel wist) dat tijdens het fietsen fotograferen niet echt heel handig is. Steeds eerst de fiets ergens neer- en op slot zetten, rugzak open om camera eruit te halen, de juiste lens erop zetten, beetje rondlopen om te kijken waar de beste plek is om te fotograferen, foto’s maken en vervolgens weer alles in de rugzak opbergen, fiets weer van slot halen en verder fietsen. Om dit na een paar honderd meter – waar het ook erg mooi is – weer allemaal te herhalen. Hmmm …. morgen toch maar met de benenwagen het park in denk ik. Aan het einde van de middag en de fietstocht heb ik dan ook niet echt veel foto’s op mijn SD-card staan.

Overigens moet ik de tocht ook wat inkorten, want behalve dat de fiets me niet helemaal bevalt, komen er fikse regen- en onweersbuien aan. Dus maar zorgen dat ik voor deze beginnen de fiets teruggebracht heb en weer naar de camping ben gelopen, zodat ik niet straks met kletsnatte spullen in de tent zit. Uiteindelijk zit ik ruim vóór 5 uur, maar net op tijd voor de buien beginnen op mijn krukje in mijn tentje. Helaas wordt het de hele avond/nacht ook niet meer droog en de volgende ochtend staat het grasveld waar mijn tent staat dan ook compleet onder water. Maar mijn tent bleek gelukkig nog waterdicht ….

Woensdag dus inderdaad maar gaan wandelen. Ik heb een kaart van de omgeving en hierop staan verschillende wandelroutes aangegeven en ook de in het park aanwezige uitkijkhut en -wand kan ik erop vinden. In de ochtend wandel ik eerst naar de uitkijkhut bij de Davidsplassen, maar omdat ik me niet aan de uitgestippelde route houd, want ik kan natuurlijk zelf best een mooiere route vinden 😉 doe ik daar ietsje langer over dan nodig …. En als ik dan aankom is er helemaal niets te zien, tenminste geen vogels. En tja, daar kwam ik toch eigenlijk wel voor hier.

Na een tijdje besluit ik dus maar terug te gaan naar de camping om mijn auto op te halen en helemaal naar de andere kant van het park te rijden, waar een hele mooie wandelroute moet zijn die bovendien in de buurt komt van de vogelkijkwand Holtveen. De wandeling is inderdaad de moeite waard, maar ook hier wijk ik weer af van de route, want ik wil naar de kijkwand en nog een stuk verder, waar ik 2 jaar terug een veld vol Icarusblauwtjes aantrof. Ik was er toen wat eerder in het jaar, maar vanwege de relatief slechte zomer zijn vlinders dit jaar ook laat, dus wie weet heb ik geluk. Bij de vogelkijkwand zag ik op een behoorlijke afstand wat Wilde Eenden en een flink aantal Huiszwaluwen die over het water heen en weer scheerden. Jéé, wat zijn ze toch snel, foto’s maken is dan ook een hele uitdaging en ik bak er niet veel van. Maar als ik wat verder wandel zie ik daar iets groters rondvliegen. Zie ik dat goed, jawel hoor de Bruine Kiekendief is hier duidelijk op jacht ! Dat lukt wat beter ….

Maar ik moet nog een flink stuk wandelen, dus kan niet al te lang hier blijven hangen. Dus weer door langs een groot Heideveld. Omdat het behoorlijk hard waait is Macro-foto’s maken van de Heide niet echt een optie, maar misschien is het wel leuk om met wat langere sluitertijden te werken, zodat je de heide en het riet ziet wuiven in de wind. Dat is weer eens wat anders ….

En dan volgt nog een verrassing op mijn wandeltocht; mijn oog valt op – weliswaar héél ver weg – een aantal Lepelaars aan de andere kant van een ven. De meesten in ruststand, maar enkelen zijn aan het fourageren. Na gepoogd te hebben met mijn 100-400 lens met 1.4 extender hier wat van te maken, ga ik toch eens proberen wat dichterbij te komen, maar helaas is dit gebied afgezet als rustgebied voor vogels. Jammer, maar waarschijnlijk wel nodig.

Dan weer door met de wandeling en op zoek naar vlinders in de Heide. Ik kom helaas niet meer tegen dan een enkel Koolwitje en een Geaderd Witje.

Een stukje verder kom ik een wat oudere dame tegen, die een probleem heeft om met haar rollator over het wildrooster te komen. Nadat ik haar geholpen heb raak ik met haar in gesprek en vertelt ze me dat om 5 uur de schaapskudde van Ruinen van de Heide terugkomt naar de Schaapskooi. Dat moet volgens haar een mooi tafereel zijn. Dus wandel ik terug naar mijn auto en ga op weg naar de parkeerplaats bij het bezoekerscentrum, vanwaar het niet heel ver lopen is naar die Schaapskooi. Het is intussen kwart voor 5 als ik daar aankom en inderdaad zie ik in de verte op de Heide de kudde al aankomen. Ik vraag me alleen af waar die kudde heen zal gaan om in de Schaapskooi te komen. Langs de achterkant ? Daar kun je als bezoeker niet bijkomen en bovendien is het daar ook niet echt mooi om foto’s te maken. Maar aan de voorkant ? Dat zou betekenen dat ze dwars door de intussen toegestroomde bezoekers heen moeten. Ik dacht dat schapen bang waren van mensen en dan juist de andere kant uit gaan. Maar blijkbaar is deze kudde zó aan mensen gewend dat hier totaal geen sprake van is, want volgens een andere bezoeker moet ik echt op het grasveld vóór de Schaapskooi gaan staan om te fotograferen en dan lopen de schapen zo om je heen. En inderdaad …. de uitgelaten schapen rennen bijna het laatste stukje dwars door alle bezoekers heen en worden vervolgens door de schaapshond vakkundig de Schaapskooi binnen geleid. Wat leuk om dat een keer mee te maken.

Intussen heb ik vandaag een veelvoud van het aantal foto’s van gisteren gemaakt en stap ik tevreden in mijn auto om terug te rijden naar de Camping. Dan nog een laatste wandeling naar de Bospub in de buurt, waar ik een hapje ga eten en waarmee de totale wandelafstand vandaag op ruim 22 km. uitkomt ! Terug op de camping nog even lekker met een wijntje nagenieten van de avond, terwijl ik ondertussen de foto’s op mijn laptop zet en er vast een keer doorheen kijk.

Donderdagochtend kan ik vanaf 9 uur bij de fietshandel in Dwingeloo weer een E-bike ophalen die ik gereserveerd heb en wil ik naar het Drents-Friese Wold. Omdat ik de 22 km van gisteren toch wel aardig voel, ga ik deze keer niet te voet naar Dwingeloo, maar parkeer ik de auto in de buurt van de fietshandel. Vandaag krijg ik gelukkig een andere fiets mee dan ik dinsdag had en ik merk al heel snel dat deze me een stuk beter gaat bevallen. Dus op weg naar Diever, waar ik het Fietsknooppunten-netwerk wil oppikken om een route uit te stippelen door het Drents- Friese Wold. En eerst ook nog even langs het Hunebed in Diever, maar dat blijkt in het Hoogseizoen gebruikt te worden als Kinderspeelplaats annex Hotspot om foto’s van je kinderen te maken, dus daar fiets ik heel snel aan voorbij. En ondanks dat ik het afgelopen Dinsdag best onhandig vond om te gaan fotograferen, terwijl je op de fiets bent, komt hier mijn camera vaker uit de tas en laat ik hem regelmatig omhangen tijdens het fietsen, want het is hier echt supermooi. De Heide kleurt hier intenser paars dan op het Dwingelder Veld en er staan minder hoge grassoorten tussen. Bovendien is het landschap hier wat glooiend, terwijl het Dwingelder Veld helemaal vlak is. Ik ben dan ook blij dat ik besloot ook dit N.P. eens te verkennen. Mijn fietstocht wordt vandaag dan ook een stuk langer als die van Dinsdag; alleen jammer dat je soms ook tegen de wind in moet, want vandaag staat er een stevige en koud aanvoelende wind. Ook nu experimenteer ik wat, nu met ICM en dat levert in een bosje met kaarsrechte bomen wat leuke effecten op.

Halverwege de middag zet ik toch weer koers naar het Dwingelder Veld, om nog een laatste blik hierop de werpen en onderweg vlak bij Dwingeloo nog een poging te wagen wat Zwaluwen te fotograferen die hier volop rond aan het vliegen zijn. En zoals het spreekwoord zegt “oefening baart kunst”, met veel licht, geduld en lettend op de vliegpatronen, lukt het me vandaag zowaar om wat van die snelle beestjes te “bevriezen” in de lucht. Dus helemaal blij !

Nadat ik mijn fiets weer in Dwingeloo heb afgeleverd en mezelf heb getrakteerd op een heerlijk dinér in een plaatselijk restaurant, rijd ik weer terug naar de camping voor mijn (voorlopig weer) laatste nacht in de tent, op mijn luchtbed wat intussen iedere nacht steeds verder van links naar rechts is geschoven (de grond liep een beetje schuin af geloof ik) 🙂 🙂