Een aantal jaren geleden las ik een artikel over een fotograaf die 6 jaar bezig was geweest om de – voor hem – ultieme ijsvogel-foto te maken. Hij wilde de verticale duik van de ijsvogel zo goed mogelijk vastleggen en bracht hiervoor zo’n 4200 uur door aan een meer in Schotland. Hij deed maar liefst 720.000 pogingen om uiteindelijk tot het perfecte plaatje te komen.

Zelf heb ik nu inmiddels ook 6 jaar geleden mijn eerste ijsvogel gefotografeerd en natuurlijk zoek ik ook naar het voor mij perfecte plaatje. Iets wat uiteraard voor elke fotograaf anders kan zijn, maar voor mij moet het ook wel een duikfoto worden. Niet persé verticaal maar wellicht wel met een weerspiegeling. Maar omdat ik me de afgelopen 6 jaar toch echt niet bezig gehouden heb met alléén de ijsvogel, weet ik zeker dat het aantal uren dat ik me daar wel mee bezig hield nog geen fractie is van de 4200 uit het bovengenoemde artikel. En 720.000 pogingen ? Als ik kijk hoeveel ijsvogelfoto’s ik nu op mijn harde schijf heb en ervan uitga dat ik gemiddeld zo’n 10-20% van de vogelfoto’s die ik maak bewaar, zou ik in deze 6 jaar zo’n 10.000 ijsvogelfoto’s gemaakt hebben. Lijkt mij toch best een respectabel aantal dacht ik zo. Maar op de meesten zit de ijsvogel dan gewoon op een tak. Dus ik heb nog wel een uitdaging 😉 Nu heb ik sinds ruim een jaar wel een veel snellere camera, waarmee duikfoto’s maken bereikbaar is geworden, dus ik probeer daar nu wel voor te gaan. Maar ja, ijsvogels zijn echt supersnel (niet voor niets worden ze ook wel “blauwe flits” genoemd), dus het vergt behoorlijk wat oefening. En goed licht natuurlijk. En dan moet je op zo’n dag met goed licht ook nog eens toevallig de tijd hebben en ergens zijn of naar toe kunnen waar ijsvogels zitten. En hoewel ik zeker ook echt héél blij ben met mijn foto’s bij dit artikel, ben ik bang dat het nog wel even zal duren voor ik hier mijn ultieme ijsvogel-duikfoto kan laten zien. Maar ooit ….