Eind September zijn mijn zus en ik weer een weekend in Termunten (Groningen). Sinds we hier in 2021 voor het eerst geweest zijn, proberen we een paar keer per jaar de fotohut HBN10 te reserveren, wat niet meevalt want we zijn blijkbaar niet de enigen die dit een van de mooiste plekken vinden om vogels te fotograferen. Gelukkig lukte het ons toch weer dit jaar en ook voor volgend jaar hebben we weer enkele dagen (helaas niet helemaal eerste keus) kunnen vastleggen,

Vrijdagmiddag vertrokken en vanwege door regen en harde wind veroorzaakte files, duurde de reis iets langer dan normaal, maar tegen de avond arriveerden we in onze B&B. De volgende ochtend was het weer iets opgeklaard, maar er woei nog steeds een stevige wind en ook vielen er met regelmaat fikse buien. En aangezien de wind recht op de voorkant van de (deels open) hut stond was het de hele dag erg fris en moesten we tijdens de buien onze cameralenzen – die door de borstelopening naar buiten staken – snel naar binnen halen en de flappen sluiten om niet nat te worden. Maar tussen de buien door konden we – zij het op afstand – toch aardig wat fotograferen. Niet heel veel soorten, maar met name de Zwarte Ruiters en Watersnip waagden zich af en toe redelijk dicht voor de hut. En ik ben blijer met enkele mooie foto’s van slechts een paar soorten, dan van minder mooie foto’s van heel veel soorten. Dus ook al had ik veel minder foto’s dan op andere “hut-dagen” ‘s-avonds toch tevreden naar huis – ik bedoel de B&B.

De volgende ochtend was het echt duidelijk beter weer en besloten we nog niet meteen naar huis te gaan, maar de openbare vogelkijkhut in de buurt nog eens te bezoeken.Van een afstand hadden we gisteren veel “wit” gezien bij die hut en we hoopten maar dat dit niet allemaal door de wind was weggejaagd. In de hut aangekomen, was gelijk duidelijk dat alles er nog was …. een enorme hoeveelheid Lepelaars, Kluten, Zwarte Ruiters, Aalscholvers en Kievitten hadden zich hier verzameld en overnacht. Wat een prachtig gezicht !

Ik probeerde het te filmen, maar zonder statief haalde dat niet echt veel uit, dus maar weer terug naar de fotostand en blijven klikken. De meeste vogels zaten nog in hun slaap/rust stand, maar blijkbaar hielden ze de omgeving toch wel in de gaten want af en toe vloog ineens alles tegelijk op. Als we goed keken zagen we dan in de verte een rover vliegen, maar te ver weg om te zien wat het was. En na een rondje gevlogen te hebben keerden Lepelaars en Kluten weer terug om opnieuw in de ruststand te gaan. Blijkbaar was het gevaar dan weer even geweken. En blijkbaar waren zij dus ook nog niet “klaar” om verder te trekken, misschien wachtten ze op nog meer soortgenoten om zich hier te verzamelen voor de grote reis ….