Mocht het nog niet opgevallen zijn 😉 ik fotografeer graag beestjes – vooral vogels, maar ook van iets grotere beestjes maak ik graag portretjes. In Oktober had ik het geluk dat we met de fotoclub 2 uitjes hadden gepland om beestjes te gaan fotograferen. Op 6 Oktober waren we met een groepje in Diessen bij Topvogel en 2 weken later stond Dierentuin ZieZoo in Volkel op de planning.
Bij Topvogel in Diessen zouden we vliegbeelden gaan maken van de Roofvogels. Vliegende vogels fotograferen is bijna een vak apart, maar daar kon nu goed mee geoefend worden. Hoe groter de vogel, des te trager vaak de vleugelslag en des te beter je de vogel kunt volgen en focussen. Maar de ochtend begon (na de koffie uiteraard) met een van de kleinste Uilensoorten; een 2-tal Holenuiltjes zat ons al op te wachten en we konden meteen aan de slag met Portretfoto’s van dit grappige Uiltje. En natuurlijk zorgde de Valkenier er ook voor dat de vogel van de ene paal naar de andere vloog, zodat we aan de slag konden met vliegbeelden, waarvoor we genoeg tijd kregen om volop te oefenen. Ook liet hij de Uiltjes rennen over het veld, wat er gewoonweg hilarisch uitzag ….
Na ruim een uur het Holenuiltje van alle kanten gezien en gefotografeerd te hebben, was het onderhand wel de hoogste tijd om eens een andere vogel tevoorschijn te halen. Intussen al bijna 500 foto’s met alleen het Holenuiltje, dat was echt wel genoeg om straks thuis een keus uit te kunnen maken 😉
Dus kwam er een volgende uil zijn opwachting maken; de Kerkuil. Ook hier eerst wat portretjes schieten en daarna proberen mooie vliegbeelden te maken. Die kwamen over het algemeen wat minder goed uit de verf; waarschijnlijk had ik niet de juiste instellingen hiervoor. De Uil is natuurlijk behoorlijk wit en dat maakt het nét weer wat lastiger. Dus een eventuele volgende keer hier wat beter op letten en meer instellingen uitproberen. Gelukkig gooide de Valkenier af en toe een prooi hoog de lucht in, in de hoop dat de Kerkuil deze in de lucht zou vangen voor hij zou neerstrijken op de paal en dat leverde uiteindelijk wel wat mooie plaatjes op.
En nadat de Kerkuil weg was gebracht, kwam even later de Grijze Wouw aangevlogen. Dat was voor mij wel een traktatie, deze mooie vogel met zijn prachtige rode ogen ! De Grijze Wouw komt vooral in warmere streken voor, zoals Spanje, maar ook in Nederland wordt deze steeds vaker gezien. Maar voor mij was het mijn eerste kennismaking met deze vogel. Vanwege die mooie ogen, mogen portretjes niet ontbreken, maar met zijn lange zweefvluchten is de vogel bij uitstek geschikt om vliegbeelden te maken.
Voor de volgende vogel, de Europese Oehoe had ik niet echt de juiste positie ingenomen. Deze Uil vliegt van de paal af naar beneden, laag over de grond en dan bij de landplek weer omhoog, waardoor op veel van mijn foto’s de land-paal het zicht op de Uil belemmerde. Ook weer een lesje voor een volgende keer; let op je positie ! Maar ook bij deze Uil werd de prooi af en toe de lucht in gegooid, waarna de Oehoe er achteraan ging, wat tot bijzondere plaatjes leidde.
Als laatste van de dag was een “Old time Favorite” aan de beurt: de Amerikaanse Zeearend. Hoewel ikzelf de Europese Zeearend eigenlijk mooier vind, spreekt de Amerikaanse Zeearend meer mensen aan, vanwege zijn spierwitte kop. En ook deze zorgde weer voor een nieuwe uitdaging: door zijn enorme spanwijdte van meer dan 2 meter, “paste” deze niet direct in mijn beeld 😉 Oftewel ik had iets te ver ingezoomd. Maar gelukkig hebben we Photoshop, die kan daar dan wel iets mee.
Deze “Bald Eagle” zorgde in ieder geval voor een mooie afsluiting vandaag, waarop ik toch weer een en ander geleerd heb, ondanks dat het niet bepaald de eerste keer was dat ik Roofvogels fotografeerde. De volgende keer staat alweer gepland, in Februari weer naar Lunteren om bij De Valk Roofvogels te proberen mijn leermomenten van deze dag in praktijk te brengen.
Maar voor die tijd nog een paar keer met de IVN Fotowerkgroep op stap. Allereerst stond er in Oktober nog een uitje gepland en ook deze weer voor beestjes …. ZieZoo in Volkel was onze bestemming op Zondag de 20e. ZieZoo is een relatief kleine dierentuin, maar wel met een aantal bijzondere bewoners, die je niet vaak in andere dierentuinen ziet. Helaas constateerden wij al snel dat ook de verblijven van de dieren relatief klein waren. Bovendien waren in een aantal gevallen de afrasteringen zodanig dat je er amper doorheen kon fotograferen. Natuurlijk is het dan aan de fotograaf om hier een creatieve oplossing voor te vinden, maar het leverde wel een gevoel van medelijden op voor de dieren hier. Zelf houd ik er niet van hekken of andere afrasteringen in mijn foto’s te zien, dus werden het vooral close-ups, maar ook de Kamelen tegen een achtergrond van uitbundige Herfstkleuren vind ik best bijzonder. Enne …. waarschijnlijk valt het wel weer op, maar ook hier weer veel Vogels ….
Jeannette den Brok 