Het is December, Winter dus. Dat wil zeggen op de kalender, maar ga je naar buiten is daar weinig van te merken. Temperaturen zijn hoger dan zou moeten in deze tijd en het is nat en grijs. En voorlopig ziet het er niet naar uit dat het écht Winter wordt. De Herfst vind ik wel altijd duidelijk herkenbaar als je erop uit gaat. Dat heeft niet te maken met het weer, maar je ziet het aan alle kleurschakeringen in de bomen en struiken om je heen. En met iedere windvlaag belandt er meer kleur op de grond en worden de bomen steeds kaler. Ik vind het een mooi seizoen, door de kleuren maar ook omdat je door deze kaler wordende bomen veel meer ziet. Dus ik wandel graag door de bossen in deze tijd van het jaar. Gewoon omdat het ook leuk is te struinen door alle bladeren op de grond en deze omhoog te schoppen – wie doet dat nou niet …. Ik heb afgelopen maanden dan ook weer aardig wat kilometertjes gewandeld, zowel in mijn eigen “achtertuin” Herperduin als ook in een aantal andere natuurgebieden. Ook heb ik weer een paar pogingen ondernomen om Paddenstoelen te fotograferen, die met elkaar lijken te wedijveren om de mooiste te zijn. Maar ik ben wat dit betreft niet echt tevreden over het resultaat. De meeste Paddenstoelenfoto’s zijn dan ook weer in de digitale prullenbak beland. Volgend seizoen maar weer eens opnieuw wat pogingen ondernemen.

Nu neem ik tijdens mijn struin- en wandeltochten niet altijd een camera mee; als je die thuis laat zie je vaak veel meer. Je bent dan niet meer zo gefocust om mooie foto’s te maken, maar geniet veel meer van je omgeving. En vervolgens denk je: volgende keer toch maar weer de camera mee 😉

En ja, het is toch wel leuk om de camera bij de hand te hebben bij onverwachte ontmoetingen. Een kleurrijke kudde bijvoorbeeld.

En ik zei het al eerder, in de kaler wordende bomen zie je meer. Vogels die normaal verscholen zitten tussen de bladeren, worden ineens een stuk zichtbaarder. Sommige hoor je eerder dan je ze ziet, maar dan is het leuk als je ze ontwaart tussen de takken. En dan kan zelfs een “gewone” Kauw tussen de Herfstbladeren nog een mooi plaatje opleveren.

Want die Herfstkleuren hè, zó mooi. En hoe verder de Herfst vordert, des te mooier worden ze. Tenminste zolang het niet te hard waait. Zodra er een Herfststorm het land passeert, vallen de bladeren bij bosjes. Nu hadden we dit najaar volgens de Meteorologen 2 Herfststormen, maar die waren meer aan de Kust en in het Noorden. Bij ons – in Brabant dus – waaide het wel hard, maar echt tot storm kwam het hier niet. Gelukkig maar, want bij storm is het niet verstandig de bossen in te gaan, maar als het hard waait is het juist héérlijk. Lekker uitwaaien met de bladeren dwarrelend om je heen. En dan proberen die om je heen dwarrelende bladeren vast leggen …. Maar nee, dat lukt dus niet. Dan moet er eigenlijk iemand bij zijn om de bladeren op te gooien, zodat je weet waar en wanneer deze dwarrelen. Tja ….

Dan maar een keer met meer mensen op stap. Ik heb al een paar keer eerder met Instawalk gewandeld en het werd eigenlijk ook wel weer eens tijd hiervoor. Dus in mijn agenda op zoek naar een vrije Woensdag, want ja, ik werk dan wel niet op Woensdag, maar dat wil niet zeggen dat ik elke Woensdag “vrij” ben. Sowieso mag ik al om de 4 weken naar het Zkh voor een infuus en dan blijven er natuurlijk nog 3 woensdagen over in de maand, maar daarop worden allerlei andere afspraken gepland. De ene week komt de schilder, de andere week mag ik bijvoorbeeld naar de tandarts of de kapper of heb ik met iemand afgesproken naar een Vogelhut te gaan of een kop koffie te gaan drinken. Dus die agenda is best vol …. Het werd dus uiteindelijk pas 18 december dat ik een gaatje had in mijn agenda hiervoor. Gelukkig was dit wel een dag dat Instawalk de Posbank aan zou doen. Enne …. deze dag valt officieel ook nog in de Herfst, dus werd het nog steeds een “Autumn walk”.

Om 10 uur, of eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat ik iets te laat was, dus was het ruim 5 over 10 dat ik aankwam op de afgesproken parkeerplek vanwaar de wandeling startte. Niet de bij iedereen bekende plek op de Posbank, maar de wandeling voerde naar het Herikhuizerveld. Ook een erg mooi gebied en een plek die zeker in de “Heide-tijd” – half augustus tot half september – zéér de moeite waard zal zijn om eens te bezoeken. Maar ook op deze dag was het zeker een mooie wandeling.

Geen gebied met veel Herfstbladeren om op te gooien 😉 alleen op het laatste stuk, maar op dat moment dacht ik daar dus weer niet aan, want intussen hadden we al enkele andere verrassingen gehad. Wilde Paarden, die eigenlijk altijd wel gezien worden op deze wandeling, maar ook de kans op Wilde Zwijnen is normaal gesproken best groot. Dat geluk hadden we echter vandaag niet, of toch …. ?

Maar bijna aan het einde van de wandeling wachtte wel nog een andere verrassing; de Bosuil …. Is dat nou niet leuk !!!