Hoi Marleen, ben ik weer.

Ooit hebben wij samen afgesproken een keer Sterrensporen te gaan fotograferen. Jij had er een paar jaar geleden al ervaring mee opgedaan in Siberië bij het Baikal meer, tijdens een van jouw reizen daarheen. De echt PRACHTIGE foto die je daarvan had gemaakt zat ook in de presentatie (zo noem ik het maar) die we voor jouw afscheidsdienst hadden samengesteld. Maar ook in Nederland zouden we dat best eens kunnen proberen. Dus we prikten samen een datum en zochten een geschikte locatie uit, maar toen gooide het Corona-virus roet in het eten, want er werd zowaar een avondklok ingesteld, net in de periode dat wij hadden afgesproken. Daarna is het er om een of andere reden niet meer van gekomen.

Maar nu zat ik voor de 3e keer met de fotoclub op Texel en kwam Jan Smit weer een dag of wat langs voor verschillende workshops. Eén ervan was – als het weer mee zou werken – Sterrensporen. Dat zou op de Zaterdagavond plaats gaan vinden. Nu was ik die ochtend al om 6 uur opgestaan en bijna de hele dag op pad geweest, waardoor ik bang was dat ik de volgende dag helemaal gesloopt zou zijn, toch kon ik dat echt niet aan me voorbij laten gaan. Tegen 10 uur ‘s-avonds stonden er volgens Jan voldoende sterren om een poging te gaan wagen. Met een best aardig groepje reden we naar de IJzeren Kaap, waar de Poolster zo’n beetje recht boven zou moeten staan, zodat we een iconisch beeld in de voorgrond van de foto konden plaatsen. Waarom die Poolster zo belangrijk is hoef ik jou niet te vertellen ….

Maar op de locatie aangekomen begon het; jeetje wat was het donker …. Dat moet natuurlijk ook want je wilt geen “lichtvervuiling” hebben van straat- en stadsverlichting of langskomend verkeer. Maar het viel niet mee om in het pikdonker een plekje te zoeken waar je die IJzeren Kaap kon zien, een zwart ijzeren baken is in het donker niet bepaald zichtbaar. En vervolgens moet je dan ook nog de Poolster in hetzelfde beeld zien te krijgen. Op de plek waar we stonden lukte dat met geen mogelijkheid, dus werden alle spullen weer opgepakt om enkele tientallen meters verder te lopen zodat we wel de Kaap en de Poolster in één beeld zouden kunnen vangen. De volgende uitdaging is dan om in het donker je camera op te stellen en de juiste instellingen te vinden ….

Gelukkig was Jan Smit in de buurt en kon hij iedereen de helpende hand bieden, die keihard nodig was. Maar al met al duurde het toch wel een tijdje voor iedereen de IJzeren Kaap en Poolster in beeld gevonden had en de camera goed had ingesteld. Al lukte het sommigen helaas niet omdat ze tegen beperkingen van hun camera aanliepen of andere redenen. Ook de kou maakte het er niet makkelijker op, want er waaide een ijzig koude wind, zo midden in de nacht op een veldje pal langs de Waddenzee. En natuurlijk had niemand eraan gedacht om handschoenen mee te nemen rond deze tijd van het jaar. Mijzelf lukte het door een héél hoge ISO waarde in te stellen, om uiteindelijk na (best veel) pogingen de IJzeren Kaap in beeld te krijgen – nog redelijk scherp ook – maar ik twijfelde of ik de Poolster erbij had.

Om 7 minuten over 11 kon ik mijn opname-serie starten. De hoge ISO die ik had ingesteld om de compositie (met de IJzeren Kaap en de Poolster) te maken, terug gezet naar de waarde die volgens mij – naar aanleiding van de uitleg van Jan – zou moeten werken en aan de slag. Dat wil zeggen, de afstandsbediening vastzetten zodat deze komende half uur tot 3 kwartier continu opnames achter elkaar zou maken. Morgenvroeg zou Jan dan nog een keer uitleggen in een presentatie hoe je deze dan samenvoegt in Photoshop. Maar voor nu was het wachten …. Ik had mijn krukje meegenomen, maar het was gewoon té koud om erbij te gaan zitten. Dus maar een beetje heen en weer lopen over het veldje om een beetje warm te blijven, waarbij je wel goed uit moest kijken dat je in het donker niet per ongeluk de Waddenzee inliep. Toen ik daar zo heen en weer aan het lopen was, had ik de tijd om eens goed rond te kijken en te luisteren. Zien deed ik niet veel, alleen de sterren boven me en dat leken er steeds meer te worden. Horen deed ik alleen mijn clubgenoten, die op korte afstand ook aan het heen en weer lopen waren terwijl hun camera bezig was, of nog aan het “stoeien” waren om er iets van te maken. Verder was het stil …. Stil en donker en opnieuw merkte ik, net als gisteren toen ik alleen in de duinen rondliep en bij de Horsmeertjes zat, dat ik tot rust kwam …. mijn vermoeidheid van de dag viel van me af en alle gedachtenstromen kwamen tot stilstand ….

Het was uiteindelijk 12 uur geweest toen we inpakten en in het donker onze weg terug naar de auto’s zochten. Terug in de Triaan eerst nog even acclimatiseren en een beetje opwarmen met een wijntje, waardoor het bed pas rond half 2 werd opgezocht. De Zonsopkomst waarvoor we morgen om 6 uur weer op zouden moeten staan, zou ik maar laten schieten …. Wilde eerst uitslapen en dan daarna de uitleg van Jan voor het Photoshop gedeelte. Ik was zéér benieuwd wat ik ervan gemaakt zou hebben ….

Doordat ik inderdaad behoorlijk gesloopt was de volgende dag besloot ik om het Photoshop gedeelte maar voor komende week thuis te laten liggen. Had ook eigenlijk géén zin om achter de laptop te gaan zitten, terwijl we nog op Texel waren. De uitleg die we in de loop van de ochtend van Jan kregen was duidelijk genoeg om daar thuis mee aan de slag te gaan. Nu ging ik liever weer op pad, naar Strand Paal 17, de Vogelkijkwand bij het Haventje van Sil en de “Vogelboulevard” op de Lancasterdijk bijvoorbeeld.

Maar toen ik maandag eind van de middag thuiskwam, was ik toch wel benieuwd en nog dezelfde dag werden de foto’s ingeladen om ermee aan de slag te gaan …. Uuhhmmm, wat is dat nou ? Alle foto’s zijn zwart …. Hier en daar wel een wit puntje maar verder niks …. Oei, dat lijkt me niet goed ! Nou ja, het was ook de eerste keer en ik had op die avond zelf ook al zoiets van “dit is een leerproces, dit is pas de eerste poging, dus verwacht er niet teveel van”. Tja, later toch maar eens verder kijken wat ik ermee kan.

Het volgende weekend heb ik de tijd om ermee aan de slag te gaan. Eerst maar eens wat lichter maken en de kleur wat aanpassen. Dan ziet het er vast al beter uit. Ja, dat wel, maar dan zie ik dat de IJzeren Kaap er niet helemaal op staat; heb ik de camera blijkbaar ongemerkt toch nog iets gedraaid bij het opnieuw instellen, ondanks dat die goed vast stond op het statief. Jammer, maar goed ik ga wel verder want het is een goede oefening. Nu de bewerking van de eerste foto kopiëren naar alle anderen en ze omzetten naar JPEG’s. Ik fotografeer altijd in RAW en dat had ik nu ook gedaan, maar volgens Jan moet je ze als JPG inladen in Photoshop. Proberen te onthouden dat ik bij een eventueel volgende keer gewoon direct JPEG’s maak in plaats van RAW bestanden, dat scheelt weer een stap. Nu naar Photoshop en de foto’s selecteren en importeren om er een Sterrenspoor van te maken …. Oh wow dat lukt nog ook ! Alleen zie ik nu duidelijk dat ik de Poolster inderdaad niet in beeld had en ook de IJzeren Kaap is zoals ik al zag niet geheel in beeld en bovendien ook scheef. Maar dat laatste probleem weet ik wel op te lossen denk ik, want dan kopieer ik gewoon de voorgrond van een van de testfoto’s over het geheel heen. Dat lukt redelijk, maar ben uiteindelijk niet geheel tevreden over het resultaat. Alhoewel ik misschien wel weer te kritisch ben, per slot van rekening was het mijn eerste poging ….

Ik heb er van geleerd; weet nu wat de werkwijze is en intussen ook wat ik op de bewuste avond zelf fout heb gedaan …. Het kan beter …. wordt vervolgd – alleen wanneer ?