In September 2024 schreef ik over het project IJsvogel, inmiddels is er helaas iets gebeurd waardoor het Project een wat andere lading heeft gekregen. Nu zijn mijn pogingen om de ultieme IJsvogel-foto te maken een ode aan mijn zus, waarmee ik eigenlijk altijd samen op stap was om vogelfoto’s te maken. Zij was nog een grotere vogelfoto-fanaat dan ik. Nu zij er niet meer is en ik voortaan met haar camera fotografeer – welke zij pas enkele maanden in bezit had en speciaal gekocht voor vogelfotografie – is de uitdaging om de perfecte foto te maken een eerbetoon aan haar.

In de afgelopen maanden heb ik weer verschillende pogingen kunnen ondernemen, maar ik had niet de illusie dat dit binnen een korte tijd zou lukken. Is niet erg, het proberen blijft eigenlijk altijd leuker en nog leerzaam ook. En wat ik destijds al aangaf ga ik bovendien niet al mijn tijd en energie alleen in die IJsvogel-foto te steken. Er zijn nog zoveel andere mooie dingen te zien en te beleven. Mijn zus zou dat zeker ook niet gewild hebben; ze zou zeggen “jij bent gek, je gaat toch niet alleen maar voor de IJsvogel !” Maar zo enkele keren per jaar in een vogelhut waar de IJsvogel meestal wel komt, dat deden we samen en doe ik nu ook nog. Zo was ik dit voorjaar 2 x in de Tuinhut van A. Troost in Rijssen en beide keren was de IJsvogel prominent aanwezig. Helaas werkte met name de eerste keer het weer niet echt mee; het was zwaar bewolkt en het regende ook nog met enige regelmaat. Daardoor langere sluitertijden en hoge ISO’s en dus geen duik- of vliegfoto’s vandaag, zeker niet in de kwaliteit die ik van mezelf vraag, want ik ben niet meer zomaar met elke foto tevreden. Voor mij moet de vogel (of ander beestje) in ieder geval op ’t oog scherp zijn; en verder wil ik eigenlijk alleen nog “mooie foto’s”. Al is dat laatste natuurlijk wel smaak afhankelijk. Wat ik mooi vind hoeft een ander niet te vinden en andersom. Maar foto’s maken doe je voor jezelf, dus het enige belangrijke is dat je zelf tevreden en blij bent met je foto. En als het weer soms een beetje tegenzit zoals die eerste keer dit jaar in de Tuinhut, dan maar wat anders proberen om toch foto’s te maken waar je tevreden mee bent. Zoals ik in dit geval heb geprobeerd met onderbelichten voor low-key foto’s.

Een paar weken later wederom in de Tuinhut, was het weer gelukkig een stuk beter. Ook deze dag ook wel wat bewolking maar de zon liet zich over het algemeen goed zien en er was dan ook voldoende licht, zodat de sluitertijden omlaag konden voor vlieg- en mogelijk duikfoto’s. Enne …. de IJsvogels waren de hele dag aanwezig ! Op sommige momenten zelfs met z’n drieën tegelijk. Dus dit was een uitgelezen kans voor duikfoto’s. Natuurlijk maakte ik tussendoor ook nog wat foto’s van de andere vogels die ook de hele dag af en aan vlogen, maar de meeste tijd was ik gefocust op de IJsvogels. Camera op High-speed en Pre-capture en gaan ! Uiteindelijk kwam ik die dag dan ook thuis met – schrik niet – zo’n 3500 foto’s ! Dat was voor mij wel een absoluut dagrecord. Maar zoals ik al zei niet schrikken, want zo’n IJsvogel is zo vreselijk snel, dat je dan wel 30 foto’s per seconde kunt maken, maar binnen die seconde is de IJsvogel alweer héél ver uit beeld. Met andere woorden, van zo’n burst van 30 foto’s houd je er met goed geluk maar een paar over, voor de rest zijn er veel “lege” beelden, waar die Blauwe Flits al lang weer uitgeflitst is ….

Toch bleven er na het uitsorteren nog best veel foto’s over en dat maakt het kiezen welke te plaatsen er niet makkelijker op. Want er zaten toch ook wel een paar hele leuke series bij, al zeg ik het zelf.

De ideale duikfoto is er nog niet, al komt er een dicht in de buurt van wat ik zoek, maar helaas is deze net niet helemaal scherp

Oh ja, tot slot nog even een andere vogel, want op een gegeven moment hoorden we een Groene Specht “lachen” ergens in de bomen. Nou ja zeg, zou leuk zijn als die ook nog eens op de set kwam, maar zoveel geluk zouden we toch niet hebben ?